Aby uprościć formularz zamówienia, pozostaw widoczne tylko pola potrzebne większości klientów, a dane firmowe, dodatkowy adres i uwagi pokazuj dopiero po wybraniu odpowiedniej opcji. Ułóż pola w logicznej kolejności, włącz autouzupełnianie danych klienta i nie zmuszaj kupującego do ponownego wpisywania tych samych informacji.
Jak uprościć formularz zamówienia krok po kroku
Upraszczanie formularza warto zacząć od spisania wszystkich widocznych pól. Następnie przy każdym z nich trzeba określić, do czego wykorzystywana jest wpisana informacja i czy jest ona potrzebna każdemu klientowi przed złożeniem zamówienia.
Praktyczny proces obejmuje siedem kroków:
- Spisz wszystkie pola wyświetlane podczas składania zamówienia.
- Określ konkretne zastosowanie każdej informacji.
- Usuń pola, których dane nie są później wykorzystywane.
- Pola potrzebne tylko części klientów ukryj za odpowiednią opcją.
- Ustaw kolejność zgodną z naturalnym przebiegiem składania zamówienia.
- Włącz autouzupełnianie i ogranicz ponowne wpisywanie danych.
- Przetestuj formularz dla różnych rodzajów klientów, adresów i metod dostawy.
Celem nie jest uzyskanie możliwie najmniejszej liczby pól za wszelką cenę. Formularz powinien zbierać wszystkie informacje niezbędne do poprawnej realizacji zakupu, ale nie powinien wymagać od klienta danych zbędnych w jego sytuacji.
Zacznij od audytu każdego pola formularza
Domyślny formularz udostępniany przez platformę sklepową nie musi odpowiadać rzeczywistemu procesowi sprzedaży. Może zawierać pola niewykorzystywane przez sklep albo pokazywać wszystkim klientom informacje potrzebne tylko w wyjątkowych przypadkach.
Przy każdym polu należy odpowiedzieć na kilka pytań:
- W jakim celu sklep zbiera tę informację?
- Czy dane są potrzebne przed przyjęciem zamówienia?
- Czy pole dotyczy wszystkich klientów?
- Czy informację można uzyskać z danych wpisanych wcześniej?
- Czy pole może pojawić się dopiero po wyborze określonej opcji?
- Co rzeczywiście przestanie działać po jego usunięciu?
Jeżeli nie można wskazać konkretnego zastosowania danych, pole prawdopodobnie jest zbędne. Sam fakt, że znajduje się ono w standardowym formularzu, nie jest wystarczającym powodem, aby je pozostawić.
Kiedy pole pozostawić
Pole powinno pozostać widoczne, gdy jest potrzebne większości klientów i bez niego nie można poprawnie zrealizować zamówienia. Dotyczy to zazwyczaj podstawowych danych kontaktowych oraz informacji niezbędnych do dostarczenia przesyłki.
Znaczenie ma również zrozumiałość. Klient powinien wiedzieć, dlaczego podaje określone dane. Jeżeli cel pola nie jest oczywisty, warto zmienić jego nazwę lub dodać krótkie objaśnienie zamiast pozostawiać niejasne pytanie.
Kiedy pole usunąć, ukryć lub ustawić jako opcjonalne
Nie każde pole, które nie dotyczy wszystkich klientów, trzeba całkowicie usuwać. Do wyboru są cztery rozwiązania:
- Usunięcie pola, gdy informacja nie jest wykorzystywana.
- Ustawienie pola jako opcjonalnego, gdy dane mogą być przydatne, ale nie są konieczne do realizacji zakupu.
- Ukrycie pola za dodatkową opcją, gdy potrzebuje go niewielka grupa klientów.
- Wyświetlenie warunkowe, gdy informacja staje się potrzebna dopiero po określonym wyborze.
Przykładowo dane firmowe mogą pojawić się po zaznaczeniu opcji zakupu na firmę, a drugi adres dopiero wtedy, gdy klient wskaże, że adres rozliczeniowy różni się od adresu dostawy.
Jakie pola w formularzu zamówienia są naprawdę potrzebne
Nie istnieje jedna lista odpowiednia dla każdego sklepu. Zakres danych zależy od rodzaju produktów, sposobu dostawy, obsługiwanych rynków i organizacji realizacji zamówień. Można jednak ocenić poszczególne grupy pól według ich rzeczywistego zastosowania.
| Pole lub element | Zalecana decyzja | Kiedy jest potrzebne | Sposób uproszczenia |
|---|---|---|---|
| Imię i nazwisko | Zwykle pozostawić | Do identyfikacji odbiorcy | Unikać niepotrzebnego rozbijania danych |
| Adres e-mail | Pozostawić | Do kontaktu i potwierdzenia zakupu | Włączyć autouzupełnianie |
| Numer telefonu | Zależnie od procesu | Gdy korzysta z niego przewoźnik lub obsługa | Użyć jednego pola i wyjaśnić jego cel |
| Nazwa firmy i NIP | Ukryć warunkowo | Przy zakupie firmowym | Pokazać po zaznaczeniu odpowiedniej opcji |
| Dodatkowa linia adresu | Ustawić jako opcjonalną | Przy nietypowym lub rozbudowanym adresie | Jasno oznaczyć jako nieobowiązkową |
| Inny adres rozliczeniowy | Ukryć domyślnie | Gdy różni się od adresu dostawy | Rozwinąć po wyborze klienta |
| Uwagi do zamówienia | Opcjonalne | Gdy sklep rzeczywiście je obsługuje | Pokazać jako rozwijane pole |
| Hasło do konta | Nie pokazywać domyślnie | Gdy klient świadomie tworzy konto | Oddzielić rejestrację od podstawowego zakupu |
Dane kontaktowe klienta
Imię i nazwisko, adres e-mail oraz w określonych sytuacjach numer telefonu wystarczają do identyfikacji klienta i kontaktu w sprawie zamówienia. Nie należy jednak automatycznie uznawać każdego z tych pól za obowiązkowe.
Numer telefonu powinien być wymagany tylko wtedy, gdy korzysta z niego firma dostawcza, punkt odbioru albo obsługa sklepu. Jeżeli klient nie rozumie, po co sklep potrzebuje numeru, może potraktować pole jako zbędne żądanie danych.
Nie warto dzielić numeru telefonu na kilka pól ani wymagać wpisywania go w konkretnym formacie, jeżeli system może samodzielnie usunąć spacje i inne typowe znaki.
Adres dostawy
Formularz adresowy powinien uwzględniać sposób dostarczania zamówień. Przy wysyłce na adres potrzebne mogą być ulica, numer budynku, numer lokalu, kod pocztowy, miejscowość i kraj. Przy dostawie do automatu paczkowego lub punktu odbioru część tych informacji może nie być potrzebna.
Numer lokalu powinien być oznaczony jako opcjonalny, jeśli nie dotyczy każdego adresu. Niejasne pole typu „Adres 2” lepiej zastąpić zrozumiałą nazwą, na przykład „Numer lokalu lub dodatkowe informacje o adresie”.
Kraju nie trzeba zmuszać klienta do wybierania za każdym razem, gdy sklep obsługuje tylko jeden rynek. Można ustawić właściwą wartość domyślną albo całkowicie ukryć pole, jeśli nie ma ono znaczenia dla kupującego.
Dane firmowe i dane do dokumentu sprzedaży
Pola takie jak nazwa firmy, NIP czy dodatkowy adres rozliczeniowy nie powinny stale powiększać formularza dla klientów indywidualnych. Można je pokazać po zaznaczeniu opcji „Kupuję jako firma” albo innego jednoznacznego wyboru.
Takie rozwiązanie skraca podstawową ścieżkę, ale nadal pozwala zebrać potrzebne informacje od klientów, których rzeczywiście dotyczą dane firmowe.
Konto klienta i hasło
Tworzenie konta jest osobnym zadaniem i nie powinno niepotrzebnie wydłużać podstawowego formularza. Pola hasła, powtórzenia hasła lub nazwy użytkownika zwiększają liczbę decyzji, które klient musi podjąć przed zakupem.
Samo usunięcie pól hasła nie rozwiąże problemu, jeżeli sklep nadal nie pozwala na zakupy bez obowiązkowej rejestracji. Konto można zaproponować jako opcję albo umożliwić jego utworzenie po przyjęciu zamówienia, bez blokowania zakupu osobom, które nie chcą się rejestrować.
Jak ustawić kolejność pól formularza zakupowego
Kolejność pól powinna odpowiadać temu, jak klient rozumie proces składania zamówienia. Najpierw podaje dane kontaktowe, później informacje o odbiorcy i dostawie, a na końcu dane dodatkowe dotyczące tylko wybranych sytuacji.
Czytelna kolejność może wyglądać następująco:
- Dane kontaktowe.
- Dane odbiorcy.
- Adres dostawy.
- Opcjonalne dane firmowe.
- Inny adres rozliczeniowy.
- Dodatkowe uwagi.
Pola należy grupować w wyraźne sekcje, ale bez nadmiaru ramek, komunikatów i nagłówków. Użytkownik powinien od razu widzieć, które informacje tworzą jedną grupę i w jakiej kolejności ma je podać.
Stosuj jedną główną kolumnę
Podstawowe pola najlepiej ułożyć w jednej kolumnie. W formularzu wielokolumnowym użytkownik może mieć trudność z rozpoznaniem, czy powinien przechodzić w dół, czy najpierw wypełnić sąsiednie pole.
Dwa krótkie pola mogą znajdować się obok siebie, jeśli tworzą oczywistą parę, na przykład kod pocztowy i miejscowość. Nie należy jednak układać całego formularza w gęstą siatkę tylko po to, aby zajmował mniej miejsca na ekranie.
Zachowaj widoczne etykiety pól
Nazwa pola powinna być widoczna również po rozpoczęciu wpisywania. Tekst umieszczony wewnątrz pustego pola może podpowiadać oczekiwany format, ale nie powinien być jedyną informacją o tym, czego dotyczy dane miejsce.
Warto także konsekwentnie oznaczać pola opcjonalne. Klient nie powinien zastanawiać się, czy formularz pozwoli przejść dalej bez podania numeru lokalu, nazwy firmy lub uwag do zamówienia.
Jak ograniczyć ręczne wpisywanie danych klienta
Prosty formularz to nie tylko mniejsza liczba pól. Liczy się również liczba czynności, które użytkownik musi wykonać. Formularz zawierający kilka dobrze działających podpowiedzi może być łatwiejszy niż krótszy formularz wymagający ręcznego wpisywania każdej informacji.
Włącz autouzupełnianie danych klienta
Pola imienia, nazwiska, adresu e-mail, numeru telefonu i adresu dostawy powinny być rozpoznawane przez przeglądarkę. Dzięki temu klient może wykorzystać wcześniej zapisane dane zamiast przepisywać je przy każdym zakupie.
Autouzupełnianie powinno działać przewidywalnie. Nie może wstawiać imienia w pole nazwiska, zamieniać miejscowości z ulicą ani wymagać od klienta poprawiania większości uzupełnionych danych.
Po automatycznym wypełnieniu wszystkie wartości muszą pozostać dostępne do ręcznej edycji.
Ułatw wpisywanie adresu
Sklep może podpowiadać pełny adres na podstawie wpisanego fragmentu albo uzupełniać miejscowość po podaniu kodu pocztowego. Takie rozwiązania skracają czas wypełniania formularza i ograniczają literówki.
Automatyczna podpowiedź nie powinna jednak blokować nietypowych lub nowych adresów. Klient musi mieć możliwość ręcznego poprawienia ulicy, numeru budynku, kodu i miejscowości.
Domyślnie połącz adres dostawy i adres rozliczeniowy
W większości zamówień oba adresy są takie same. Formularz może więc domyślnie przyjąć zgodność danych i pokazać dodatkowy zestaw pól dopiero po zaznaczeniu opcji „Użyj innego adresu rozliczeniowego”.
Pozwala to uniknąć wyświetlania dwóch niemal identycznych formularzy i chroni klienta przed ponownym wpisywaniem tych samych informacji.
Nie upraszczaj formularza kosztem zrozumiałości
Skracanie formularza nie powinno prowadzić do łączenia kilku informacji w jedno niejasne pole. Pole „Adres” nie zawsze wystarczy, jeżeli system potrzebuje osobno kodu pocztowego, miejscowości i numeru budynku.
Nie warto także usuwać etykiet, zastępować ich samymi ikonami ani ukrywać istotnych informacji za trudnymi do zauważenia elementami. Formularz może wyglądać na krótszy, ale jego obsługa stanie się bardziej wymagająca.
Należy unikać również automatycznych decyzji, których klient nie może zmienić. Domyślnie wybrany kraj, zgodność adresów czy uzupełniona miejscowość powinny być edytowalne.
Jak zapobiegać błędom bez wydłużania formularza
Formularz powinien sprawdzać dane możliwie blisko miejsca, w którym klient je wpisuje. Jeżeli brakuje kodu pocztowego albo adres e-mail ma nieprawidłową postać, informacja o problemie powinna pojawić się przy odpowiednim polu.
Po wykryciu błędu nie wolno usuwać pozostałych, poprawnie wpisanych danych. Klient nie powinien ponownie uzupełniać całego formularza tylko dlatego, że pominął jedno pole.
Krótki formularz nadal może być trudny w obsłudze, jeśli nie zapewnia czytelnych komunikatów błędów. Komunikat powinien wskazywać konkretne pole i wyjaśniać, co należy poprawić, zamiast ograniczać się do ogólnej informacji o nieprawidłowym formularzu.
Jak sprawdzić uproszczony formularz przed wdrożeniem
Zmiany trzeba przetestować na rzeczywistych wariantach zamówienia. Samo sprawdzenie, czy formularz dobrze wygląda, nie wystarczy.
Należy przejść cały proces między innymi jako:
- klient indywidualny,
- klient podający dane firmowe,
- osoba używająca tego samego adresu dostawy i rozliczeniowego,
- osoba podająca dwa różne adresy,
- odbiorca mieszkający w budynku bez numeru lokalu,
- klient korzystający z autouzupełniania przeglądarki,
- użytkownik poprawiający dane zaproponowane automatycznie,
- osoba popełniająca błąd w jednym z wymaganych pól.
Warto również sprawdzić, czy po cofnięciu się do wcześniejszego etapu wpisane dane nadal są zachowane oraz czy formularz można wygodnie obsłużyć na smartfonie.
Po wdrożeniu należy porównać liczbę ukończonych formularzy, pojawiających się błędów i rezygnacji na poszczególnych etapach. Każde pole powinno mieć konkretny cel, a dane potrzebne tylko części klientów powinny pojawiać się dopiero wtedy, gdy stają się niezbędne.
